Achtergrondinformatie:
De brug over de Julianalaan werd rond 1905 aangelegd toen het sporenplan van station Haarlem op een verhoogd grondlichaam werd aangelegd. Ter plaatse van de Julianalaan met parallel daarnaast de waterloop genaamd Delft was een brug nodig met een vrije overspanning van c.a. 19 meter. Twee landhoofden en voor ieder spoor een ligger bleken voldoende. Wel is voor de liggers een voor die tijd nieuwe bouwmethode gebruikt. Niet veel eerder bedacht door de Leuvense hoofdingenieur A. Vierendeel. De brug is inmiddels meer dan 120 jaar oud, maar houdt zich prima. De onder doorrijhoogte bedraagt 3,60 meter. Rond 1905 voldoende, maar tegenwoordig voor met name vrachtverkeer een aandachtspunt.
Bouwkundige details:
Het landhoofd van deze brug bestaat uit steens metselwerk geaccentueerd met natuursteen elementen. Het landhoofd is geschikt voor dubbel spoor en ook als zodanig in actieve dienst. De achterzijde van het landhoofd gaat doorgaans op in het dijklichaam waarop de rails zich bevind. Aan beide flanken van het landhoofd bevinden zich grondkerende wanden die voorkomen dat het talud op het aangrenzende trottoir terecht komen kan. Op deze grondkerende wanden hebben door de decennia heen verschillende hekwerken gestaan om te voorkomen dat men zich eenvoudig toegang kon verschaffen tot het spoortracé. Door het toegepaste Vierendeel principe zijn dwarsverbanden in de liggers niet langer nodig wanneer de hoeken voldoende stijf zijn uitgevoerd. Het schouwpad dat langs de liggers is aangebracht blokkeert het zicht enigszins op deze bouwkundige vinding.
